หาย

เอกเขนก :: วันพฤหัสบดีที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐

“คนจีนเค้ากล่าวกันไว้... ของเก่าไม่ไป ของใหม่ไม่มา”
เป็นคำพูดของเพื่อนชาวไต้หวันหลังจากได้ฟังเรื่องราว
ว่า “กล้องถ่ายรูป” ตัวเล็กประจำกายของผม โดนมือดีล้วงไปเมื่อประมาณ 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา...

น้องฟูจิ F30 คือชื่อของเขา
เราเดินทางด้วยกันมาปีกว่า ๆ
มีเกเรกันบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ
แต่ส่วนใหญ่ เจ้า F30 ทำหน้าที่ของตัวเองได้เป็นอย่างดี
จับภาพไว สีสันเป็นธรรมชาติ ข้อสำคัญคือ Noise น้อยมาก ๆ
ถ่ายภาพเวลากลางคืนได้ดีกว่ากล้อง compact อื่น ๆ ที่ออกมาในช่วงไล่ ๆ กัน
F30 จึ่งช่วยผมได้มากเวลาไปเดินดูงานตามตลาดสด ตลาดนัด ที่แสงจะไม่ค่อยพอ

เราหอบหิ้วตะลอนกันไปเกือบทุกที่
ทั้งการเดินทางเรื่องงาน ในลาว เวียดนาม กระทั่งทริปหลังสุดที่เมืองย่างกุ้ง – พม่า
หรือเก็บภาพวันสบาย ๆ กับเพื่อน ๆ และคนรอบตัว

ก่อนหน้าที่เจ้า F30 จะมาอยู่ด้วยกัน
ผมมีคู่ทุกข์คู่ยากตัวเก่า Canon Ixus30 ที่ลุยกันมาหลายปี
จนมาถูกมือดี (อีกแล้ว) ฉวยไป ตอนที่ไปทริปเรื่องงานที่โมร็อกโค
หายตอนวันสุดท้ายก่อนเดินทางกลับ .. เศร้าสุด ๆ สิครับ

กลับมาก็หงอยไปพักใหญ่ หาข้อมูลตามหนังสือ หรือเว็บต่าง ๆ อยู่นานทีเดียว
เพราะยังไงก็เป็นอุปกรณ์งานสำคัญที่ต้องใช้
จนมาพบกับ F30 นี่แหล่ะครับ

วันสุดท้ายที่ได้เดินทางด้วยกัน
ผมไปเปิดหูเปิดตาที่ตลาดนัดแถว ๆ ห้าแยกลาดพร้าว
เพราะเห็นว่าอากาศเริ่มเย็น น่าเดินเล่นเป็นที่สุด
เดินซื้อของ มองผู้คนไปเรื่อย ๆ
กล้องเก็บไว้ในกระเป๋าสะพายข้าง ซึ่งดึงมาไว้ด้านหน้าตัวตลอด
หยิบกล้องมาถ่ายแค่ครั้งเดียว ยิงไป 3 ภาพ (สุดท้าย)
เป็นภาพของคุณยายขายพวงมาลัย
หลังจากนั้น เก็บกล้อง และช่วยถือของพะรุงพะรัง
กลับมาถึงบ้าน จะเอารูปมา Load ใส่คอมฯ เพราะมีงานอื่น ๆ ค้างอยู่ในกล้องด้วย
วินาทีนั้น ถึงได้รู้ว่า เราจากกันเสียแล้ว... (เศร้า)

ยังย้อนถามตัวเองอยู่ว่า ประวัติศาสตร์ทำไมชอบซ้ำรอย
กล้องตัวเก่งไม่ยอมจากกันแบบพังคามือ แต่ดันไปอยู่ในมือคนอื่นเสียนี่...

ตอนนี้กำลังหาข้อมูล เพราะในการทำงาน กล้องตัวเล็ก ๆ ช่วยงานผมได้มาก
เล็ง ๆ ไว้อาจจะเป็น “น้องพอลล่า” เอ๊ย! กล้องที่น้องพอลล่าโฆษณา
(ได้ทั้งกล้อง ทั้งคน ก็น่ารัก ... อ้าว...)

==================================

“ของเก่าไม่ไป ของใหม่ไม่มา”
คำพูดของเพื่อน เหมือนเครื่องเล่นเทปกรอซ้ำไปมาในหัว
แต่ก็ทำให้เราทำใจ และปลงได้เร็วขึ้น
เฮ้อ... แต่ยังไงซะ ก็อดนึกถึงของคุ้นมือที่อยู่ช่วยกันมานานไม่ได้
ช่วงนี้จะไปไหน ก็เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง

ของเล็ก ๆ ที่คุ้นตาบางชิ้น กว่าจะรู้สึกและเห็นค่า
ก็ตอนมันไม่อยู่ใกล้ ๆ มือเสียแล้ว

หากคนที่เก็บน้อง Fuji F30 ของผมไป
หรือใครเห็นคนที่ใช้ Fuji F30 ในกล้องมีภาพของคุณยายขายพวงมาลัย ที่ตลาดนัด
ช่วยติดต่อผมด้วยนะครับ...

ไม่ได้จะเอาเรื่องเอาราวอะไร

แค่อยากจะบอกว่า
แท่นชาร์จไฟ กับกระเป๋ากล้อง ยังอยู่ที่ผมอยู่เลย ...

เวลา ๒๓.๐๙ น.