ย่ำกลิ่นฝนจาง...ที่ย่างกุ้ง

เอกเขนก :: วันเสาร์ที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๐

เชื่อว่า พวกเราหลาย ๆ คน คงรู้จัก “พม่า” ในความทรงจำจากหนังสือเรียนสมัยประถมฯ
ว่าเป็นศัตรูคู่แค้นของไทย ตีกรุงศรีอยุธยา
หรือได้ยินชื่อของ “พม่า” ในฐานะของแรงงานต่างด้าว
หรือแม้กระทั่ง “พม่า” ที่เป็นที่รู้จักในวงกว้างอย่างรวดเร็ว จากเหตุการณ์ประท้วงที่บานปลายในช่วงนี้

ผมเอง ก็รู้จักพม่าเพียงผิวเผิน และมีโอกาสเข้าไปเยือนพม่าเพียงพบผ่าน
แต่ก็ได้เห็นประเทศแห่งนี้ในอีกมุมหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฏในหน้าข่าวจากเหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้น
ภาพของชาวพม่าที่เป็นมิตร ยิ้มแย้มแจ่มใส ชอบคุยกับคนไทย
การดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย มีความสุขตามสมควร และใกล้ชิดพุทธศาสนา
เลยอยากนำภาพบางส่วนจากการเดินทางสั้น ๆ ในย่างกุ้งช่วงปลายฝนที่ผ่านมา
มาแบ่งปันกันครับ ...

=========================================================

(1)
ช่วงที่ผมไปเยือนย่างกุ้ง ฝนตกพรำเกือบตลอดเวลา
ฉ่ำแฉะไปทุกที่ แต่ก็รู้สึกสงบ สบายใจ กับมิตรภาพของคนที่นี่ครับ

=========================================================

(2)
ในย่างกุ้ง ไม่มีรถมอเตอร์ไซค์ครับ
เพื่อนชาวพม่าเล่าว่า รัฐบาลไม่ต้องการให้การจราจรที่หนาแน่นอยู่แล้วในตัวเมืองมีปัญหา
เลยผลักดันให้รถมอเตอร์ไซค์ไปอยู่นอกเมือง
เวลาจะไปไหนมาไหน เลยต้องพึ่งรถแท็กซี่เป็นหลัก
แต่หากเป็นระยะใกล้ ๆ ผมว่าสามล้อถีบก็ได้บรรยากาศ

สามล้อถีบที่นี่นั่งได้ 2 คน นั่งหลังชนกัน ... น่ารักดีครับ :-)

=========================================================

(3)
สินค้าหนึ่งที่ขายดี มีให้เห็นทุกถนนซอกซอย ก็คือ "หมากพลู" ครับ
มีทั้งแบบตั้งโต๊ะ และแบบเป็นกระบะแขวนคอ เดินเร่ขายถึงตัว
คนที่นี่ เลยยิ้มฟันแดงเป็นพิมพ์นิยม :-)

=========================================================

(4)
มีคนเคยบอกว่า...
อยากรู้จักและเข้าใจวิถีชีวิตของคนในแต่ละเมือง
ต้องไปดูที่ตลาดสดครับ
เป็นจุดที่จะสะท้อนสภาพความเป็นอยู่ พื้นฐานเศรษฐกิจ
และการดำเนินชีวิตที่เป็นพื้นฐานมาก ๆ

ผมเลยตื่นแต่เช้ามืด ไปเยือนตลาดปลา
สนุก ได้ความรู้ ได้มุมมองดี ๆ
และแถมกลิ่นที่ติดตัวเป็นเอกลักษณ์มาก ๆ

=========================================================

(5)
ที่ตลาดปลา และชุมชนใกล้เคียง
ก็ทำให้ผมได้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของชาวบ้าน
เศรษฐกิจระดับชุมชนอยู่ในเกณฑ์ดี
แม้จะไม่ได้ร่ำรวย หรือสะดวกสบายมาก
แต่ทุกคนก็มีความสุขตามสมควร

=========================================================

(6)
สายหน่อย ก็มาแวะดูตลาดผักผลไม้
ผลผลิตทางการเกษตรของพม่าอุดมสมบูรณ์มากครับ
กะหล่ำปลี ส้ม แอปเปิ้ล ลูกใหญ่มาก
สีอาจไม่สด ผลอาจไม่สวย ใบมีรูพรุน ... แต่ก็ปลอดภัยจากสารเคมี และยาฆ่าแมลง

=========================================================

(7)
อ้อ... ลืมเล่าไป
ที่นี่ ผมมีโอกาสได้พบกับ "ซุปเปอร์แมน แดนย่างกุ้ง" ด้วยครับ

ตอนเดินเพลิน ๆ อยู่ในตลาด
ได้ยินเสียงไล่หลังมา ฟังไม่ออก
แต่คงบอกประมาณว่า "หลบหน่อย...พระเอกมา"
หันไปเห็นท่าพี่เค้าเท่ห์มาก เลยต้องรีบสวนไปด้วยชัตเตอร์หนึ่งกด

=========================================================

(8)
แถมอีกหนึ่งหนุ่มพม่าหน้าคม ผิวเข้ม
นั่งดื่มกาแฟอยู่หน้าร้านริมทาง

คนที่นี่ ดื่มกาแฟและชา เยอะเหมือนกันครับ
ร้านกาแฟท้องถิ่นเปิดอยู่แทบทุกถนน
นั่งทานคนละถ้วย ดูผู้คนผ่านไปมา ... แค่นี้ ก็มีความสุขแล้วครับ

=========================================================

(9)
ช่วงสองวันที่ผมอยู่ในย่างกุ้ง ฝนพรำเกือบตลอดเลยครับ
มาเจอแดดสวยก็ช่วงที่ไปสักการะเจดีย์ชเวดากองประมาณ 2 ชั่วโมงเท่านั้น
ฟ้าเปิดแบบให้ถ่ายรูปเลย พอลงจากเจดีย์มาฝนก็เททันที

นับว่าเป็นบุญอย่างหนึ่งของการเดินทาง หนนี้ครับ

=========================================================

(10)
ศูนย์รวมจิตใจและศรัทธาอันยิ่งใหญ่ของชาวพม่า
มหาเจดีย์ชเวดากอง

=========================================================

(11)
ช่วงที่ผมไปถึงนั้น ประมาณ 17.00น.
มีสุภาพสตรีชาวพม่ามาร่วมทำบุญด้วยการกวาดลานเจดีย์โดยพร้อมเพรียงกัน
เป็นภาพที่เห็นแล้ว ต้องบอกว่า "ชื่นใจ" (หนที่หนึ่ง)

=========================================================

(12)
"ศาสนาพุทธ" เป็นศาสนาที่ชาวพม่านับถือมากที่สุด
ความศรัทธาในพุทธศาสนา สะท้อนออกมาจากงานศิลปะ และสถาปัตยกรรม
ที่มีความละเอียด วิจิตร และใช้ความเพียรในการสร้างสรรค์อย่างยิ่ง

=========================================================

(13)
อย่างภาพพุทธประวัติที่ใช้ตกแต่ง
ช่างชาวพม่าในอดีตยังไม่ใช้การวาดภาพธรรมดา
หากทำเป็นงานแกะภาพลอยตัว และจัดวางอย่างพอดีกับสายตาของคนที่แหงนมองขึ้นชม
อลังการจริง ๆ ครับ

=========================================================

(14)
ผู้อารักขา...

=========================================================

(15)
สงบ...งาม

=========================================================

(16)
บางมุม ก็แอบมีแทรกอารมณ์ขันสนุก ๆ ไว้ให้คนมาเยือนตาไว
ได้เก็บไปอมยิ้ม

=========================================================

(17)
ผมเชื่อว่า...
งานก่อสร้าง หรือวัตถุต่าง ๆ สามารถสะท้อนความเชื่อและความศรัทธา ที่คนเรามีต่อเรื่องหนึ่ง ๆ ได้
แต่จะลึกซึ้ง ผูกพัน และเหนียวแน่นได้นานขนาดไหน
อยู่ที่ความคิด และการปฏิบัติต่อเนื่องในวิถีดำเนินชีวิตมากกว่า

=========================================================

(18)
เหมือนเช่นชาวพม่าที่ผมได้เห็นในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ นั้น
พวกเขายังผูกพัน และมีกิจวัตรที่ใกล้ชิดกับพุทธศาสนามาก ๆ

แม้แต่วัยรุ่นเอง เพื่อนชาวพม่าของผมยังบอกเลยว่า
วันหยุดหรือช่วงเทศกาล พวกเขาก็นิยมที่จะมาที่วัดมากกว่าไปเตร็ดเตร่
เป็นเรื่องที่น่า "ชื่นใจ" (เป็นครั้งที่ 2) จริง ๆ ครับ

=========================================================

(19)
ปิดท้ายด้วยรอยยิ้มที่แสนเป็นมิตรของแม่ค้าเครื่องเทศในตลาด :-)

ที่เห็นบนแก้มนวลสองข้าง คือ "ทานาคา" ครับ
เป็นไม้สมุนไพรชื่อดังของพม่า คนนิยมนำมาบดเป็นผงทาผิว
เป็นภูมิปัญญาสืบทอดมาในการช่วยถนอมผิว และสามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย
คนพม่าเลยมีผิวสวย ไม่ค่อยเห็นคนเป็นสิวเ่ท่าไหร่

เหมือนวลีเก่าของเราที่พูดถึง ผู้หญิงสวย ไว้ว่า...

"ผิวพม่า นัยน์ตาแขก" ไงครับ :-)

=========================================================

ขอเป็นกำลังใจส่วนหนึ่งให้เหตุการณ์ความวุ่นวายทั้งหลายสงบลง
ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องราวถูกผิดเป็นเช่นไร
แต่ก็ไม่อยากให้ ความสงบ ความมีน้ำใจ ในดินแดนแห่งนี้
ต้องเลือนหายไป...

เวลา ๑๒.๐๔ น.