ความขัดแย้งแห่งยุคสมัยของเรา

เอกเขนก :: วันพฤหัสบดีที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๙

หลายสัปดาห์ก่อน ... คุณแม่ผมตัดข้อความชิ้นหนึ่งวางไว้ให้
ผมอ่านแล้วประทับใจมากในถ้อยความสั้น ๆ แต่ละวรรคตอน
ที่สะท้อนภาพความเป็นจริงในวิถีชีวิตของเราทุกวันนี้ได้ชัดเจนเหลือเกิน
อดไม่ได้ที่จะหยิบมาฝากกัน
เสียดายที่ไม่ทราบชื่อผู้เขียน ... อยากขอบคุณ เรื่องราวดี ๆ ของคุณครับ :-)

===========================================

เรามีตึกสูงขึ้น แต่ความอดทนอดกลั้นต่ำลงทุกที
ถนนกว้างขึ้น แต่มุมมองของคนกลับหดแคบลง
การใช้จ่ายเงินทองมากขึ้น แต่มีเหลือเจือจานเพื่อนมนุษย์น้อยลง
สิ่งที่ซื้อหามาไว้มากมายก่ายกอง แต่กลับหาความสุขจากมันได้ลดลง

เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวกลับเล็กลง
ความสะดวกสบายมากขึ้น แต่มีเวลาน้อยลง
การศึกษาสูงขึ้น แต่จิตสำนึกตกต่ำ
ความรู้เพิ่มพูน แต่การตัดสินใจยิ่งไร้เหตุผล
การแพทย์ก้าวหน้า แต่สุขภาพทรุดโทรม

เราแข่งกันสะสมวัตถุ แต่กลับลดคุณค่าของมนุษย์
พูดกันมากแต่รักกันน้อย เกลียดชังกันมากขึ้น
รู้รักษาชีพ แต่ไร้คุณค่าของชีวิต
ชีวิตยืนยาวขึ้น แต่คุณค่าไม่ได้เพิ่มพูน

เราเดินทางไป-กลับดวงจันทร์ได้สำเร็จ
แต่กลับมีปัญหาเพียงแค่ข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านใหม่
พิชิตจักรวาลนอกโลก แต่ไม่เข้าถึงจักรวาลภายใน
สามารถชำระล้างมลพิษในอากาศ แต่สร้างมลพิษต่อจิตวิญญาณ
เราแยกสลายอะตอมได้สำเร็จ แต่ล้มเหลวที่จะสลายความริษยาของตน
บ้านของเราวิจิตรพิสดารมากขึ้น
แต่ครอบครัวที่อาศัยอยู่ในบ้านนั้น กลับแตกสลายลงทุกที ...

เวลา ๐๐.๑๖ น.