ความสุขละลายในใจ (ไม่ละลายในมือ)

เอกเขนก :: วันจันทร์ที่ ๒๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘

โดยส่วนตัว...
ผมเชื่อว่า หากถามประชากรทั่วโลกถึงขนมหวานที่โปรดปราน
หนึ่งในหลายคำตอบที่ได้นั้นต้องเป็น “ไอศครีม” แน่นอน
ความหวาน เย็น สดชื่น เป็นคุณสมบัติเฉพาะตัวของไอศครีมที่ทำให้ใคร ๆ ต่างติดใจ

ย้อนไปดูความเป็นมาของไอศครีม ...
เคยมีบันทึกไว้ว่าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชโปรดเสวยน้ำแข็งราดด้วยน้ำผึ้ง
กษัตริย์โซโลมอนก็ทรงชื่นชอบเครื่องดื่มแช่เย็นจัดในน้ำแข็ง
แม้แต่พระเจ้านีโรแห่งจักรวรรดิโรมัน ยังออกคำสั่งให้ทหารเดินเท้าขึ้นไปเก็บหิมะจากบนภูเขา
เพื่อมาราดด้วยท็อปปิ้งผลไม้เป็นของหวาน

แต่หากค้นตามตำนานแล้ว ต้นกำเนิดของความสุขเย็น ๆ นี้
เชื่อกันว่าถือกำเนิดมาจาก “ชนชาติจีน” นี่เอง
กล่าวกันว่าในสมัยของ “ฮ่องเต้ถัง” มีการปรุงขนมหวานที่ทำจากก้อนน้ำแข็ง
และมีหลักฐานด้วยว่า มาร์โค โปโลเดินทางกลับจากดินแดนตะวันออกมายังอิตาลี
พร้อมด้วยสูตรเมนูที่เชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดของไอศครีมซอร์เบ (sorbet)

ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่รักไอศครีมและพิสมัยความสุขเย็น ๆ ฉ่ำลิ้นนี้ มาตั้งแต่เด็ก
นับแต่เป็นนักเรียนอนุบาลกางเกงขาสั้น
เลิกเรียนเป็นต้องวิ่งหาไอติมแท่งลอดช่อง หรือซาหริ่ม
โตมาหน่อย ก็เลื่อนชั้นมาทานไอศครีมกะทิหกลูกวางบนขนมปังผ่าซีก
ให้ครบสูตรก็ต้องสั่ง “ข้าวเหนียว ลูกชิด โรยถั่ว และใส่นมเยอะ ๆ” เป็นรายการประจำ
ไอติมหวานเย็นแบบเป็นน้ำหวานเทใส่หลอดในถาดแล้วเขย่าซ้ายขวาในถังเกลือ
ผมก็ไปลองช่วยแม่ค้าเขย่ามาแล้ว
เขย่าไป ก็เอานิ้วจิ้มชิมไปด้วย กว่าไอติมจะแข็งเป็นแท่ง ดึงออกมาก็เหลือแค่ครึ่งไม้ :-)

ชอบไอศครีม ขนาดที่ว่า บางช่วงต้องกินทุกวัน ไม่งั้นนอนไม่หลับ
เคยไปต่างประเทศหนนึง ...
อากาศหนาวจนใคร ๆ ก็ห่อตัวในเสื้อกันหนาวแล้วรีบเดินจ้ำเพื่อให้ถึงที่หมาย
เด็กไทยหัวดำคนหนึ่งยืนปากคอสั่น หายใจเป็นไอสีขาวฟุ้ง
ยืนเลียไอศครีมโคนอยู่ป้ายรถเมล์ ฝรั่งเจ้าถิ่นเดินผ่านก็มองเหลียวหลังทุกคน
ไอศครีมวันนั้น อร่อยมาก... เค็มปะแล่ม ปะแล่ม เพราะจำได้ว่า หนาวจนน้ำมูกไหล
(อิ..อิ)

ถึงวันนี้ เวลาแห่งวัยเยาว์วิ่งเลยผ่าน
หลายครั้ง ผมยังมีความสุขง่าย ๆ
ด้วยการนั่งเงียบ ๆ มีความสุขกับไอศครีมตรงหน้า
เดี๋ยวนี้ มีไอศครีมหลากหลายแบบให้เลือกทาน
ทั้งซอฟท์ไอศครีม เชอเบท เจลาโต ฟรอสเซ่นโยเกิร์ต ฯลฯ
แต่ไอศครีมโฮมเมดที่เจ้าของร้านทำเองด้วยสูตรเฉพาะตัว
ดูจะเป็นไอศครีมที่มีเรื่องราว และรสชาติแตกต่างอย่างที่ผมโปรดปราน

เมื่อมีโอกาส ผมเลยสมัครไปเรียนทำไอศครีมโฮมเมดกับเขาบ้าง
จริง ๆ แล้วเป็นความฝันอย่างหนึ่งที่อยากทำมานาน
ชอบทานไอศครีม ... เลยอยากลองทำกินเองมั่ง
แล้วยังทำให้เข้าใจด้วยว่า สิ่งที่ตัวเองชอบทานนั้น ทำมาจากอะไร ผ่านขั้นตอนอะไรมาบ้าง

หลักสูตรที่ผมเลือกเรียน เป็นการเรียนแบบกันเอง
มีนักเรียนแค่ 6 คนเท่านั้น สถานที่ก็ใช้หลังบ้านของคุณครูนั่นเอง
ครูผมเป็นหนุ่มใหญ่ใจดี ทั้งสอน ทั้งให้สูตร แถมชงกาแฟเลี้ยงอีกด้วย

การทำไอศครีมโฮมเมด
เครื่องปรุงวัตถุดิบก็เป็นไปอย่างเรียบง่าย
ตัวเครื่องทำก็เป็นถังปั่นขนาดเล็ก ๆ เหมาะสำหรับทำกินเองไม่กี่คน
ผมได้เรียนรู้ว่า...
กว่าจะมาเป็นไอศครีมแต่ละถ้วย
ต้องผ่านขั้นตอนมาไม่น้อย ยิ่งหากจะให้เป็นไอศครีมที่อร่อยด้วยแล้ว
ต้องใช้ความพิถีพิถันไม่น้อยเลยทีเดียว
ตั้งแต่การชั่งตวงวัตถุดิบ ผสม ต้ม บ่ม และมาถึงการปั่น
มีเทคนิคและวิธีการหลายอย่าง ที่จะทำให้ได้ไอศครีมที่ฟูเนียนสวย

ถังปั่นขนาดเล็กของเรา ใช้น้ำแข็งกับเกลือเป็นองค์ประกอบสำคัญ
ในการให้ความเย็นเพื่อให้ส่วนผสมจับตัวเป็นไอศครีม
การเติมน้ำแข็งและการโรยเกลือเพื่อช่วยลดอุณหภูมินั้นต้องมีเทคนิค
เพื่อให้ถังไม่เย็นเร็วเกินไป และไม่ช้าจนไอศครีมไม่จับตัวเสียที

ผมโรยเกลือไปรอบ ๆ ถัง สลับกับการเติมน้ำแข็ง
สายตาก็เพ่งมองดูการเปลี่ยนแปลงของเนื้อครีมในถัง
ครูคอยบอกให้เราใจเย็น ค่อย ๆ เติมเกลือและน้ำแข็ง
คอยดูจนถังปั่นค่อย ๆ หมุนช้าลง และหยุดหมุนในที่สุด
เป็นสัญญานบอกเราว่า ครีมในถังแข็งตัวได้ที่จนเครื่องปั่นไม่ไหวแล้ว
เมื่อเปิดฝาออก เราก็เห็นเนื้อไอศครีมที่ฟูขึ้นเกือบเต็มถัง
ไม่น่าเชื่อว่า สิ่งที่มี “ความเค็ม”อย่างเกลือ
จะเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างสรรค์สิ่งที่ล้นไปด้วย “ความหวาน” อย่างไอศครีม

จบการเรียนวันนั้น
ผมได้ไอศครีมสามกล่องที่เป็นฝีมือตัวเองแพ็กกลับบ้าน
การได้ทำอะไรสักอย่างด้วยตนเองตั้งแต่ต้นจนจบ
ทำให้เราเห็นรายละเอียด และรับรู้ความเป็นไป
ค่ำวันนั้น ผมได้นั่งทานไอศครีมของตัวเองอย่างช้า ๆ แบบไม่กลัวมันละลาย
ละเลียดกับความหวาน และความเย็นปลายลิ้น
รับรู้รสชาติและความสุขมากขึ้น

จากนี้ไป...
ไอศครีมเป็นความสุขที่ไม่เพียงทำให้เย็นกาย
แต่ยังสอนให้ต้องเย็นใจ...
หลายครั้ง เรามองไม่เห็นช่วงเวลาความสุขที่อยู่ตรงหน้า
แต่ปล่อยให้มันละลายหายไป เพราะ “ความร้อน”ในใจของตัวเอง

==================================================

หมายเหตุ: จริง ๆ แล้วเขียนเรื่องนี้ไว้นานแล้วเหมือนกันครับ
ตั้งใจจะ post ตั้งแต่หลังเรียนเสร็จเลย แต่ติดพันหลายอย่าง
รวมทั้งเจอน้ำท่วมอ๊อฟฟิศ เมื่อคืนที่น้ำท่วมกรุงเทพฯ หนัก ๆ เข้าไป
เลยวุ่นวายไปหลายวัน ... เพิ่งได้พัก และได้มา post นะครับ :-)

เวลา ๒๓.๓๑ น.