โลกใบใหญ่...หัวใจใบเล็ก

เอกเขนก :: วันจันทร์ที่ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

ปกติ ผมไม่ค่อยได้ดูโทรทัศน์ซักเท่าไหร่
แต่ด้วยเรื่องงานที่ต้องติดตามงานโฆษณา และข่าวสาร
ทำให้ต้องตามดูอยู่บ้างเป็นระยะ
รายการที่เรียกว่า ต้องดู เป็นประจำนั้นไม่มีครับ

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ได้รับมอบหมายภารกิจให้อยู่เฝ้ายาย
เลยได้เคลียร์งาน และดูโทรทัศน์กับเค้าบ้าง
มาเจอรายการที่ทำให้ อมยิ้ม ตลอดเวลาฉาย
คือรายการนี้ครับ ... Small Talk
ดำเนินรายการโดยคุณธงชัย ประสงค์สันติ
รูปแบบรายการเรียบง่าย มีดารารับเชิญมาร่วมทายใจเด็ก ๆ แก็งค์เสียงใส
รายการนี้มีเสน่ห์อยู่ที่ความสดใส ไร้เดียงสา และจินตนาการของเด็ก ๆ เลยครับ
สมาชิกแก็งค์เสียงใสแต่ละสัปดาห์จะเป็นเด็กอายุไม่เกิน 8 ขวบ
ดาราที่มาร่วมทายใจก็ต้องลดอายุตัวเอง และลดมุมมองไปอยู่ในช่วงวัยเดียวกัน
ใครไม่เคยดู อาจยังนึกไม่ออกว่า ความสดใส แก่นเซี้ยวของเด็กยุคนี้เป็นอย่างไร
ผมจะจำลองมาให้ดู (อ่าน) ครับ :-)

ช่วงแนะนำตัว
พิธีกร: ช่วงนี้ เรามารู้จักกับน้อง ๆ แก็งค์เสียงใสประจำสัปดาห์นี้ของเรากันครับ
น้องเขม: สวัสดีค่ะ.. หนู่ชื่อน้องเขม อายู๊ 5 ขวบ โตขึ้นอยากเปิด สะปาอาโรมาเตราปี้ ค๊า...
(น่าน... ฝันทันสมัยซะด้วย)
น้องน้ำว้า: หนูชื่อน้ำว้าค่ะ อยู่ชั้น ป.1 โรงเรียน.................................
ชื่อน้ำว้า เพราะว่าแม่หนู
เค้าชอบกินกล้วยต้นโต ๆ กินทุกวันเลย
(อ้าว... เผาแม่แล้วนี่หนู)

ช่วงคำถามที่หนึ่ง น้อง ๆ รู้ไหมว่า คนเส้นตื้น เป็นอย่างไร
น้องพุฒ: คนเส้นตื้น คือคนมีเส้นไม่ลึกครับ (โห... รักจริง ตอบตรง)
น้องวิทย์: คนเส้นตื้น... คนเส้นตื้นคือคนผมน้อย..... (!?!?!?!?!?!?!)

คำตอบของน้องวิทย์ เล่นเอาพิธีกรผมน้อยอย่างธงชัย อึ้งไปครับ :-)

ช่วงคำถามที่สอง น้อง ๆ อยากใส่ชุดนักเรียน หรือชุดธรรมดาไปโรงเรียน
น้องเขม: ใส่ชุดนักเรียนค๊า... เพราะใส่ชุดธรรมดาแล้วไม่รู้ว่าอยู่โรงเรียนไหน ... เดี๋ยวไปไม่ถูก :-)
น้องพุฒ: ใส่ชุดนักเรียนครับ เพราะหากให้ใส่ชุดธรรมดา เดี๋ยวมีคนใส่ชุดว่ายน้ำมา... (ฮา)

ช่วงคำถามที่สาม น้อง ๆ รู้จัก เสือร้องไห้ หรือไม่
ในที่นี้ เสือร้องไห้ คืออาหารอิสานนะครับ เป็นเนื้อย่าง เผ็ดมาก...
น้องกัส: เสือร้องไห้ คือเสือเสียใจ (โห.....)
น้องฟ้า: เสื้อร้องไห้ เพราะเสือมันเศร้า (ฮา)

เป็นไงครับ...
มุมมองของเด็ก ไร้เดียงสา น่ารัก และน่าหยิกซะขนาดนี้
ผมเลยดูไปยิ้มไปจนจบรายการ
ได้เรียนรู้สองสามข้อจากรายการนี้ครับ

ข้อแรก... จินตนาการสำคัญกว่าความรู้
นี่เป็นวาทะอมตะของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
เพราะจินตนาการทำให้เราได้ทำสิ่งใหม่ ๆ เพิ่มเติมขึ้นอยู่เสมอ

ข้อสอง... เด็ก ๆ จะไม่ยอมตอบว่า ไม่รู้
แต่เขาจะดั้นด้นหาคำตอบตามมุมมองและจินตนาการของเขาเอง
ดูอย่างน้องฟ้าและเสือร้องไห้สิครับ :-)

ข้อสาม... หัวใจเด็ก เป็นยาชูกำลังครับ
หลาย ๆ ครั้ง ที่เราพยายามดำเนินชีวิตตามวิถีที่เป็นแบบแผน เป็นขั้นตอนแบบผู้ใหญ่
บางปัญหา บางมุมมอง ชีวิตเราง่ายขึ้น หากมองในมุมแบบเด็ก ๆ บ้าง
ลองทำตัวเป็นเด็กบ้างในบางวัน หัวเราะ กระโดดโลดเต้น ยิ้มร่าไปกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
อยากรู้อยากเห็น ลองทำในสิ่งใหม่ ๆ ให้ชีวิตมีสีสัน

รักษา ก้อนเด็ก ไว้เล็ก ๆ ในตัว
เหมือนรักษามุมน่ารักไว้ในใจ

ไปกระโดดกันไหมครับ :-)

เวลา ๑๑.๓๕ น.