ข้อความ

เอกเขนก :: วันพุธที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗

ทุกวัน...
โลกหมุนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ในความรู้สึกผม
โดยเฉพาะการติดต่อสื่อสาร เปลี่ยนรูปแบบไปมาก
ความคิดถึง ก็ต้องรู้จักปรับตัว เพื่อจะส่งตัวเองไปให้คนไกลได้ในทุกโอกาส และทุกสภาวะ

จากความคิดถึงที่ต้องติดแสตมป์
เติมกำลังด้วยระยะเวลาบ่มตัว
จากตู้แดง ๆ ไปยังที่ทำการไปรษณีย์
และต่อเนื่องไปจนถึงมือผู้รับ
ความคิดถึงก็สุกงอม...พอดี

ทุกวันนี้ ความคิดถึงเดินทางเร็วเหมือนใจนึก
กดปุ๊บ ก็ติดปั๊บ เป็นความคิดถึงที่ทันใจ
เสน่ห์อาจลดหายไปบ้าง แต่ก็ช่วยรักษาความรู้สึกคนไกลได้ละม้ายกัน

ผมไปพลิกเจอพวกใบปิดโฆษณาที่เชิญชวนให้เสียตังค์ ดาวน์โหลดสารพัดสิ่งมาไว้บนมือถือ
ปกติจะโยนทิ้ง แต่พอดีหนนี้สายตาเหลือบไปเห็นบรรดา ข้อความ ที่ทำหน้าที่บรรจุความคิดถึง
ซึ่งกลายเป็น ความคิดถึงสำเร็จรูป พร้อมใช้ทันที (ที่คุณมีตังค์ไปโหลด)
อ่านแล้วก็อมยิ้ม เลยปันมาให้อ่านกัน

อันแรกนี้ สนับสนุนให้รักเรียนเป็นนัย ๆ
ชื่นชมเธอมากกว่าวิชาอังกฤษ อยากเห็นหน้าวันละนิดเหมือนเลขคณิต คิดในใจ (นั่นแน่...)

พวกที่ปากกับใจตรงกัน บอกให้รู้ไปเลยว่าคิดถึง
ความคิดถึงยังเหมือนเดิม ที่เพิ่มเติมคือความห่วงใย (โอ้โนว....)
คิดถึงกันบ้างไหมนะคนดี รู้ไหมคนทางนี้คิดถึงขั้นโคม่า (โอ้มายก๊อด.....)

พวกชอบกวนโอ๊ย ก็มีไม่น้อย
คิดถึงสม่ำเสมอ แต่... ส่งผิดเบอร์ ขอโทษที (อันนี้ต้องระวัง ส่งผิดเบอร์จริง ๆ จะเป็นเรื่อง)

ส่วนที่ผมชอบและยิ้มอยู่นาน ก็เป็นพวกความคิดถึงหลบใน ไม่บอกตรง ๆ หรอกน่าว่าคิดถึง
แต่อ่านแล้วก็รู้ว่าคนส่งน่ะคิดถึง (ไม่งั้นจะส่งมาทำไม)
บางอันไม่มีข้อความว่าคิดถึงสักนิด ส่งมาถาม หรือกวนเล่น ๆ
แค่นี้ก็ทำให้คิดถึงคนส่งแล้วครับ
เรียกว่าคิดถึงแหล่ะ แต่ขอกวนหน่อย ๆ ... ชอบครับ เข้าทาง :-)

ขณะนี้ท่านมียอดค้างชำระค่าบริการ กรุณาจ่ายเป็นความคิดถึง ... ขอบคุณ
หนูอะไรมีความสุขที่สุด เฉลย... หนูยอมแล้วค่ะ (อันนี้ติดเรทครับ)
มดเดินเรียงกันมาสามตัว เรียกว่าอะไร... แอ่น แอน แอ้น (น่ารักซะ)
อิ่ม ในภาษาญี่ปุ่นพูดว่าอย่างไร ... อิ่มจัง
อย่าร้องไห้มากนะ เดี๋ยวผีปอบจะมา... ปลอบใจ (คนคิดน่าจะเป็นสาวอักษรฯ)
10+10 เท่ากับเท่าไหร่... เท่ากับ 25 เพราะกระเทยตอบ ยี่สิบฮ้า (คนคิดน่าจะเป็น... เอ่อ...)

ก็อ่านกันเล่น ๆ
ไม่ได้สนับสนุนให้ไปโหลดนะครับ
เอาเป็นว่า อ่านไว้เป็นแรงบันดาลใจ
ให้เรามีความคิดสร้างสรรค์ในการส่งข้อความบรรจุความคิดถึงเก๋ ๆ แบบนี้บ้าง

วันนี้ขอตัวก่อนนะครับ... มือถือผมสั่น รู้สึกจะมีข้อความเข้ามา :-)

หยุดอย่าขยับ ความคิดถึงได้ล้อมไว้หมดแล้ว วางมือลงบนปุ่มช้า ๆ แล้วโทรกลับมาซะดี ๆ

เวลา ๒๐.๑๖ น.