เอารักมาต้อน

เอกเขนก :: วันจันทร์ที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

นับจากการออกนอกลู่นอกทาง
ไปวนเล่าเรื่องภาษาลาว จากการเดินทางในหลวงพระบางครั้งนั้น
เจอหน้าใครที่รู้จัก ก็ทัก สะบายดี กับผมซะงั้น
แถมยังถามว่า มีผ้าอนามัยลาวมาฝากหรือเปล่า
เล็งเห็นว่าความเฮฮาของภาษาน่ารักน่าหยิกของคนลาวยังมีอีกไม่น้อย
เลยตั้งใจรวมรวมมาฝากกันอีกรอบครับ

ความน่ารักของภาษาลาวอยู่ที่การ เลือก ใช้คำที่ตรงไปตรงมา จริงใจกับสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่
อย่างสมัยก่อน ช่วงที่ ผงซักฟอก เข้าไปทำตลาดในลาวยุคแรก ๆ คนที่นั่นก็จะเรียกว่า สบู่ฝุ่น
เปรียบเทียบเห็นภาพเลยใช่ไหมครับ ทำความสะอาดเหมือนกัน แต่เป็นผง ๆ ฝุ่น ๆ นะ

ห้องไอซียู หรือห้องฉุกเฉินของบ้านเรา
ที่นั่นก็เรียกกันว่า ห้องมรสุม เข้าไปแล้วมันปั่นป่วน ไม่มีสงบละครับ
ทั้งหมอ พยาบาล และคนไข้ วุ่นวายกันหมด

หรืออย่างบ้านเรา คนไหนได้ ไปนอก ถือว่าเป็นเรื่องสุดแสนจะโก้เก๋ ได้ไปเปิดหูเปิดตา ชุบตัวกัน
การ ไปนอก ของคนลาว คือการไป ห้องน้ำ ดี ๆ นี่เองครับ
เพราะห้องน้ำสมัยก่อนแยกอยู่นอกตัวบ้าน แหะ..แหะ ทำได้อย่างมาก ก็ชุบตัวให้เปียกล่ะครับ :-)

ส่วนการไปนอกของผม คือการเดินทางไปลาวครั้งล่าสุดเมื่อสองสัปดาห์ก่อนนั้น
เป็นการไปเรื่องการเช็คตลาดสินค้าอุปโภคบริโภคของท้องถิ่น
รวมทั้งติดตามเรื่องงานโฆษณาทางวิทยุที่นั่นด้วยครับ
ไปแต่ละจังหวัด ผมก็จะเรียกสามล้อเครื่อง หรือสกายแล็ป (ชื่อเก๋ซะไม่มี)
ให้วนไปตามตลาดหลัก ๆ ที่คนท้องถิ่นจับจ่ายใช้สอยกัน ไม่ใช่ตลาดที่มักจะขายของให้นักท่องเที่ยว
ไปถึงก็จะเดินตามซอกซอยดูสภาพตลาด สินค้าที่ขายดี กลุ่มสินค้าที่มีหลากหลาย
เจอบางร้านที่ดูพอจะคุยกันได้ก็จะเลียบเคียงถามข้อมูล

ที่ตลาดเซโน แขวงสะหวันเขต
ผมยืนอยู่หน้าแผงขายสินค้าเบ็ดเตล็ด มีสินค้า 2-3 ตัว ของบริษัทวางจำหน่ายด้วย
ผมชิง ยิ้ม นำ แล้วเปิดคำทักทายกับเจ้าของร้าน เพื่อจะขอข้อมูลเกี่ยวกับสินค้าบ้าง
สะบายดี คนหลายแท้เนาะ ขายของดีบ่? (สวัสดี มีคนเยอะจัง ขายของดีไหมครับ?)
เจ้าของร้านเป็นหญิงสาวหน้านวล อายุราวยี่สิบต้น ๆ
จากตอนแรกที่ยิ้มตอบตอนผมทัก สะบายดี กลับหุบยิ้ม หน้าบอกบุญไม่รับ ไม่ยอมตอบคำถาม
เหมือนโดนค้อนทุบให้จากมา พร้อมกับงง ๆ ว่าตูทำอะไรผิดหว่า
มารู้ทีหลังตอนกินข้าวกับโฆษกลาว คำว่า ขายของ น่ะเขาไม่ใช่กัน ต้องพูดว่า ขายเครื่อง
เพราะ ขายของ นั้น หมายถึง ขายตัว !!!!
เกือบซวยเสียแล้ว ดีที่ไม่ไปถามแม่ค้าขายทุเรียน...

โฆษกคนเดิมยังอธิบายคำเด็ดที่ไม่น่าพลาด
ถุงยางอนามัย ภาษาลาวเขาไม่เรียกอย่างนี้นะครับ
ใช้เป็นคำแสลง แต่ใกล้เคียงบ้านเรา... เขาเรียก เสื้อกันฝนตัวน่อย ..
ต้องออกเสียง น่อย เหน่อนิด ๆ ด้วย
ส่วน ถุงยาง นั้น หากมีใครเผลอไปถามหาที่ร้านขายยา
เขาจะหยิบ ถุงพลาสติก มาส่งให้แทน ... เอ ใช้แทนกันได้ไหมเนี่ย...

เห็นว่าภาษาลาวน่ารัก แต่ก็ทำเอาผมปวดขมองตอนทำสปอตโฆษณาวิทยุนี่แหล่ะครับ
ครั้งแรกผมให้โฆษกคนอิสานเป็นคนแปลสปอตให้ เพราะคิดว่าภาษาใกล้เคียงกันมาก
ไม่น่ามีปัญหาอะไร
สินค้าของผมแจก ทองคำ อยู่ในตัวสินค้า เรียกว่าเปิดมาหากโชคดีก็เจอเลย
ในสปอตมีประกาศว่า ซื้อสินค้า A เปิดเจอทอง ... ทองแท้ ๆ
วางสปอตไปเกือบเดือน กลับไปเช็คผลตอบรับ ... เอ ทำไมไม่ฮือฮาอย่างที่วางแผนไว้
มาตกม้าตายตอนพบว่า คำว่า ทอง ของเรา สำหรับคนลาวหมายถึง ทองแดง ที่ทำสายไฟครับ
ไม่มีค่าในสายตาเขาเลย :-(

ก็เลยต้องแก้สปอตกันใหม่ ผมไปคุมอัดที่สถานีวิทยุเวียงจันทน์ด้วยตัวเอง
ให้โฆษกเราแปลคำต่อคำกับโฆษกลาว
แก้เป็น คำ ซึ่งหมายถึง ทองคำ ในภาษาของเขา
ไม่วาย มาเจอเรื่องปวดหัวอีก
ในสปอตเวอร์ชั่นภาษาอิสาน เราเขียนให้เร้าใจประมาณว่า
ทองคำแท้ ๆ เปิดซอง สินค้า A โชคดี เจอทอง โกยทองกันทันที!!!
พอเขียนสปอตเวอร์ชั่นลาว เราก็วางให้ใกล้เคียงว่า...
คำ..คำแท้ ๆ เปิดซองสินค้า A โชคดี เจอคำ โกยคำทันที!!!

ฟังดูก็กัดหูน่าสนใจดีใช่ไหมครับ
ปัญหามันอยู่ตรงประโยคสุดท้าย...โกยคำ
เจ้าหน้าที่สถานีเขาบอกออกอากาศไม่ได้หรอก
ผมก็ถามว่าทำไม...
เขาอิดออดอยู่พัก ก่อนจะกระซิบว่า วัยรุ่นมันเอาไปผวน !?!?!?!?!
ลองผวนดูเองละกันนะครับ ... โกยคำ :-)

=============================================

ภาษาลาวและไทยใกล้เคียงกันมาก ตัวอักษรก็พอจะอ่านและเดาทางถูก
แตกต่างเพียงนัย และการนำคำไปใช้เพื่อสื่อความหมาย
คนลาวเขาใช้ในความความหมายที่ง่าย ๆ ตรง ๆ จนเรางงนั่นแหล่ะครับ
อย่างเวลาเราเอาของฝากติดไม้ติดมือไปให้คนรู้จักที่ลาว
อย่าบอกว่า เอาของมาฝาก นะครับ เพราะเขาจะไม่อยากรับ
เอามาฝากของเขา แปลว่า อีกเดี๋ยวต้องมาเอาคืน...
แน๊.. ความหมายจริงใจ ตรงไปตรงมาสุด ๆ เลย
จะเอาไปฝากต้องบอกว่า เอาของมาต้อน ... เขาถึงจะรับ

วันนี้ ผมเลยมี ความรู้สึกดี ๆ มาต้อนครับ :-)

เวลา ๑๑.๓๐ น.