เป็นเรื่องเป็นลาว

เอกเขนก :: วันพฤหัสบดีที่ ๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

Lao in Love The Series #1: เป็นเรื่อง เป็นลาว

ผมเป็นคนรักสงบ (แต่ถึงรบไม่ขลาด)
โดยนิสัยนั้นก็ชอบหาเรื่อง แต่ไม่ใช่เรื่องต่อยตี
หากเป็นการหา เรื่องราวดี..ดี เพื่อเติมความคิด และเปิดมุมมองให้กับชีวิตตัวเอง
สำหรับชีวิตการเดินทาง
ผมยังจัดตัวเองเป็นมือใหม่ หัดเดิน
แต่ละทริปก็มีเรื่องราวหลายหลาก สนุก ทุกข์ เศร้า เหงา กร่อยตามจังหวะ
จนไม่นานนี้เอง ที่การเดินทางของผมดันไปมีเรื่องมีราว
จนเกิด เป็นเรื่องเป็นลาว ขึ้นมา

ก็ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ผมมีเหตุให้ต้องเดินทางไปประเทศลาวถึงสามครั้งแล้ว
และมีแนวโน้มว่าจะมีครั้งที่ 4-5 ตามมาอีกในไม่ช้า
ครั้งแรกเลยนั้น เป็นการเดินทางตามความฝันครับ
เพราะตั้งใจไว้นานแล้วว่า อยากจะไปเล่นสงกรานต์ที่หลวงพระบาง
ได้ยินคำร่ำลือนักหนาว่า งานสงกรานต์ที่นั้นยังบริสุทธิ์ คนเล่นกันอย่างน่ารักสนุกสนาน
เลยเก็บหอมรอมริบ รวบรวมทั้งสตางค์ และจัดเวลาได้พอเหมาะลงตัว
สงกรานต์ที่ผ่านมาเลยได้เอาตัวกับหัวใจไปให้สาวลาวสาดน้ำโขงอย่างชื่นใจ

ครั้งที่สอง และสาม เป็นการเดินทางเกี่ยวเนื่องกับเรื่องงานในหน้าที่
แต่ก็เป็นหน้าที่...ที่เต็มใจยิ่ง
เพราะดินแดนเล็ก ๆ ไม่มีทางออกสู่ทะเลแห่งนี้ มีความงามในแบบของตัวเองที่น่าสนใจมาก
ผมเลยตั้งใจจะมาเล่าสู่กันฟังเป็นตอน ๆ เลยล่ะครับ
เริ่มเรื่องวันนี้ อยากจะบอกเล่าเกร็ดความรู้ที่น่าสนใจเกี่ยวกับลาวก่อน
เราจะได้มีมุมมองตรงกัน
เวลาไปเที่ยวด้วยกัน...มันสนุกกว่าเยอะครับ

บอกไว้ก่อนว่า ความรู้ผมแค่ห่างกบ (น่ารักกว่าห่างอึ่งหน่อยนึง)
อาศัยอ่านจากหนังสือ และสอบถามพูดคุยกับพี่น้องชาวลาวที่ได้พานพบ
เรื่องราวที่นำมาแบ่งปันกันนี้ จึงมาจากคนความจำสั้นแต่ขยันเดินไกล
มีคำแนะนำอะไรก็มาปันกันนะครับ

เริ่มที่ภูมิศาสตร์ก่อนละกัน :-)
ลาวเป็นประเทศเล็ก ๆ ขนาดพื้นที่น้อยกว่าไทยครึ่งหนึ่งครับ
มีพรมแดนเชื่อมติดกับ 5 ประเทศ คือ ไทย พม่า เวียดนาม กัมพูชา และจีน
ภูมิประเทศ อุดมด้วยป่าไม้และเทือกเข้าที่สลับซับซ้อน
พื้นที่เกือบทั้งหมดอยู่สูงกว่า 180 เมตร เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง
แม่น้ำโขง เป็นเส้นเลือดสายสำคัญของลาว เหมือน เจ้าพระยา ของไทยเรา
ลาวได้ประโยชน์จากแม่น้ำโขงมากมาย ทั้งเพื่อการกสิกรรม การคมนาคม
รวมไปถึงการผลิตกระแสไฟฟ้า ... หลายคนอาจยังไม่รู้
ลาวผลิตกระแสไฟฟ้าพลังน้ำได้เป็นจำนวนมหาศาล มากพอที่จะส่งขายให้ทางอีสานของไทยเราด้วย

ในเรื่องประชากรนั้น ลาวจัดว่าเป็นประเทศที่มีความหนาแน่นของประชากรน้อยมากในเอเชีย
ทั้งประเทศมีพลเมืองราวห้าล้านกว่าคนเท่านั้น (น้อยกว่าปลากระป๋องตราบางกอกเสียอีก)
ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน 4 เมืองหลัก
คือ นครหลวงเวียงจันทน์ จำปาสัก หลวงพระบาง และสะหวันนะเขต
ชาวลาวส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ แต่ก็มีชนกลุ่มน้อยบางส่วนที่ยังมีความเชื่อเรื่องผีสางเทวดา
ศาสนาและการใช้ชีวิตแบบธรรมชาติเป็นฐานในการดำรงชีวิตของคนลาวอยู่จนถึงปัจจุบัน

ประเทศลาวในอดีตคืออาณาจักรล้านช้าง ซึ่งเจริญรุ่งเรืองมากครับ
แต่ก็เหมือนกับทุกเผ่าพันธุ์บนโลกที่มีเจริญมีเสื่อมตามกาลเวลา
ยุคของล้านช้างเสื่อมลงในช่วงที่ขอมและสยามเจริญขึ้น
จนผ่านมาถึงยุ่งล่าอาณานิคมของตะวันตก
ลาวก็ตกเป็นเมืองขึ้นฝรั่งเศส อิทธิพลทางวัฒนธรรมยังคงแฝงตัวอยู่
ในรูปของสถาปัตยกรรมและอาหาร

เรามักจะได้ยินคำเรียกการกระทำใด ๆ ที่เชย ไม่ทันสมัยว่า ลาว
ใครก็ตามที่เคยถูกเพื่อนล้อแบบนั้น ควรภูมิใจนะครับ
เพราะหนึ่งในหลาย ๆ ข้อสันนิษฐานถึงที่มาของชื่อ ลาว นั้น
เชื่อกันว่า ลาว มาจากคำว่า ดาว ซึ่งหมายถึง ฟ้า หรือ สูง
เนื่องจากลาวมีถิ่นฐานเดิมอยู่ในที่ราบสูงของจีน
บ้างก็ว่ารากภาษา ลาว มาจาก หล้ง ลี ลุง แปลว่า ใหญ่ หรือ เจริญ
เพราะในอดีตลาวเป็นชนชาติที่มีอารยธรรมสูงดังที่ผมเกริ่นไว้

ลาวอยู่ในฐานะประเทศล้าหลัง หากมองในเชิงวัตถุนิยม
แต่หากมองในด้านสงบนิยม (ที่นิยามโดยผมเองนั้น)
คนของประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลแห่งนี้ มีน้ำใจยิ่งใหญ่เหมือนมหาสมุทรครับ

เวลา ๑๕.๔๖ น.